Alkmaar | Andijk | Drechterland | Enkhuizen | Harenkarspel | Heerhugowaard

Hoorn | Langedijk

West-Friesland

Medemblik | Niedorp

Noorder-Koggenland

Obdam | Opmeer

Schagen | Stede Broec | Venhuizen | Wervershoof | Wester-Koggenland | Wognum

West-Friesland | Noord-Holland | Omringdijk | Intro | Zoeken | Colofon | Forum/Prikbord | Aanmelden

Stede Broec
Historie
Wapen
Vlag

Van de stede Broek tot Stede Broec

Voorwoord
Inhoud
1. Kennismaking met Stede Broec
2. De Historie van Stede Broec
3. Broekerhaven
4. De straatweg
5. Rampspoed
6. De Zouaven
7. De Overhaal
8. Stede Broec nu
9. Tuinbouw
10. Verbindingen
11. Wonen in Stede Broec
12. Wapen en ambtsketen
Bronvermelding

Al deze stenen voor sparen en lenen

Andijk
Bovenkarspel
Grootebroek
Hoogkarspel
Lutjebroek
Wervershoof
Westwoud
Zwaagdijk

West-Friesland...
het land waar wij wonen


Inleiding
1. Tussen water en wind
2. Oud en nieuw land
3. Wie is de Westfries
4. Boer in West-Friesland
5. Bouwers en Tuinders
6. Van dingen die gingen
Nawoord

West-Friesland, land om van te houden

Andijk
Drechterland
Enkhuizen
Hoorn
Medemblik
Noorder-Koggenland
Obdam
Opmeer
Stede Broec
Venhuizen
Wervershoof
Wester-Koggenland
Wognum

 

VVV

Provincie Noord-Holland

Noordhollands Dagblad

 

Al deze stenen voor sparen en lenen

Lutjebroek

Aansprakelijkheid

Degenen die aarzelden bij de door Van Benthem voorgestelde aansprakelijkheid, zouden gelijk krijgen. De anderen zullen nog wel eens hebben gedacht aan wat hij die 12e december had gezegd. Uit voorgaande geschiedenissen weten we hoe het afliep met de Centrale Bank in Alkmaar. In Lutjebroek hadden ze in 1913 al geen vertrouwen meer in deze onderneming en zijn overgestapt naar Eindhoven. Bij de liquidatie in 1924 zou hun schade dan ook beperkt blijven. Erger was de schade die de eerste Kassier in 1911 veroorzaakte. In het midden van het eerste jaar had hij nog zo'n gloedvolle toespraak gehouden over het wel en wee van de bank. Hij geeft een overzicht van de oprichting, waarna hij "tot ieders tevredenheid" een tussentijdse balans presenteert. Hij besluit met: "Het is u gebleken dat de zaken onzer Leenbank zeer goed marche�ren, dank zij de gelukkige samenwerking van een welwillend en verstandig Bestuur, dank niet minder de moreelen steun voortdurend ondervonden van onzen Z. Eerw. Eere Voorzitter, die immer toonde, dat naast het geestelijke ook het stoffelijk belang van zijn parochianen hem ten zeerste ter harte gaat. Wij gaan alzoo de toekomst vertrouwenvol tegemoet, ondanks de aanvankelijke felle tegenkanting van sommigen, die gewoon zijn bij voorbaat reeds te veroordeelen, wat zij nog niet eens voldoende kennen. Ik eindig met als mijn vurigste hoop uit te spreken, dat het eens begonnen werk onder Gods bijstand zich in steeds verhoogden bloei moge verheugen." Deze presentatie leverde hem in dezelfde vergadering meer dan een verdubbeling van zijn jaarsalaris op. Van f 25,- ging hij naar f 60,-.
Enkele jaren later blijkt hij voor een bedrag van f 8.000,- gefraudeerd te hebben. Een enorm bedrag, zeker als we dat vergelijken met de, met trots gemelde, reserve van het jaar daarvoor van f 175,56! Natuurlijk worden de Kassier en de borgen erop aangesproken, waardoor er nog flink wat van het geld terugkomt, maar uiteindelijk blijft er een schuld van bijna f 3.400,- over.
Alle leden worden op dit verlies daadwerkelijk aangesproken. Zij hoeven het niet zomaar te storten, maar zij worden verondersteld een aandeel in het tekort te kopen van f 30,- met een looptijd van 10 jaar tegen 5 % rente. Wanneer de bank het verlies heeft ingelopen, krijgen zij hun aandeel met rente weer terug. De bestuurders belasten zich met de zware taak ieder een wijk te bewerken om de aandelen aan de man te brengen. Uiteindelijk worden er, met veel moeite, 111 aandelen geplaatst. Wanneer de tijden wat beter zijn, worden de aandelen door uitloting geleidelijk aan terugbetaald. Voor de eerste keer in 1924: 7 aandelen. De affaire eindigt wanneer de ongelukkige Kassier in 1943 zijn restantschuld terugbetaald en daarmee volledige kwijting krijgt.De aandelen zijn dan inmiddels alle terugbetaald. Een unieke gebeurtenis in de geschiedenis van het co�peratief bankieren in Nederland.  Het zou nadien nog hoogst zelden voorkomen. Wanneer in 1947 het 40-jarig bestaan van de bank wordt gevierd, besluit het Bestuur het bedrag dat aanvankelijk door de fraude was verdwenen, maar nu toch weer geheel is teruggekomen, te besteden aan de nieuwe torenklok.

1951. Het kantoor aan de P. J. Jongstraat 121.
1951. Het kantoor aan de P. J. Jongstraat 121.

 

 

 

Herstel

Na het ontslag van de Kassier treedt Floris Noordeloos uit de Raad van Toezicht en neemt het kassierschap op zich. Hij doet dat vijf jaar, dan krijgt B. J. Scheer, beter bekend als Meester Scheer die taak. Daarmee haalt de bank een stabiele factor in huis. Na 35 jaar trouwe dienst zal hij pas in 1954 zijn werk overdragen aan zijn schoonzoon: Th. J. Broersen. Het Bestuur neemt in die tijd absoluut nog geen risico's. Theo Broersen was al in 1951 aangesteld als assistent-kassier. Vanwege zijn leeftijd was het goed dat Meester Scheer over opvolging ging denken, maar een twee-mans bezetting was nog niet echt nodig. Het gevolg is dat men besluit om het salaris van de jonge assistent af te trekken van het salaris van de Kassier. Nadat Theo Broersen bewezen heeft "de zaak aan te kunnen" mag hij het in 1954 overnemen. Maar van de ervaring van Meester Scheer wil men nog geen afscheid nemen en benoemt hem tot zijn 70ste jaar als adviserend bestuurslid. In de jaren dat Meester Scheer als Kassier heeft gediend, heeft de bank een gestage groei doorgemaakt. De reserve en de winst stegen en er ontstond een gezonde bank. Maar natuurlijk had dat ook alles te maken met het voorzichtig en zuinig beleid van het Bestuur.
Verbijsterd was de Algemene Vergadering dan ook toen in 1925 verslag werd gedaan van het bezoek van ��n vertegenwoordiger namens de bank aan de feestelijkheden in Eindhoven ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de Centrale Bank. Hij deed enthousiast verslag over het prachtige feest. Maar dat viel niet goed. Indringende vragen: Waarom mocht er maar ��n man naar toe? En waarom gaat men in Eindhoven zo royaal met "ons geld" om?

Bij het 50-jarig bestaan in 1956.

Bij het 50-jarig bestaan in 1956.
Staand: h. M. Broersen, directeur, B. J. Scheer, Kassier, Joh. Stap, S. Groot Thz.
Zittend: A. Ligthart, J. P. Kreuk, Corn. Broerden, J. C. Reus.

 

Vorige pagina <> Volgende pagina

 

Bovenstaande tekst is overgenomen uit: "Al deze stenen voor sparen en lenen"
Uitgave: Rabobank Westfriesland-Oost, � februari 1998

Nu gratis te verkrijgen! 
Klik hier voor meer info.