Alkmaar | Andijk | Drechterland | Enkhuizen | Harenkarspel | Heerhugowaard | Hoorn

Koggenland | Langedijk

West-Friesland

Medemblik | Niedorp

Opmeer | Stede Broec

Schagen | Wervershoof

West-Friesland | Noord-Holland | Omringdijk | Intro | Zoeken | Colofon | Forum/Prikbord

Dechterland

Drechterland
Historie
Wapen
Vlag
Gedenkboek
1940-1945

Gedenkboek
1940-1945


1. Inhoudsopgave
3. Voorwoord
5. Ter inleiding
7. De burgemeester in oorlogstijd en als gijzelaar
11. Het bestuur der gemeente onder de nieuwe orde
18. Ge�vacueerden uit Soest
21. Evacuatie 1944
22. Dreigende watersnood
24. Luchtwacht
28. De gevolgen van de luchtoorlog te Hoogkarspel
30. Gezondheidszorg in oorlogstijd
32. De distributie
34. De moeilijkheden van een middenstander en die van de huisvrouw
36. De hongertochten
37. De centrale keuken
41. De brandhoutvoorziening
42. Het verzet der kerken
44. Politie-ervaringen gedurende de jaren 1940-1945
49. De namen der gefusilleerden op 6 Februari 1945
50. Echte en valse persoonsbewijzen
53. Bevrijding van een arrestant
55. "Bij de dood van Tom Kranenburg" - gedicht
56. Een "mislukte" dropping
57. De dief van het bevolkingsregister aan het woord
58. Hoe ik er toe kwam
61. Het werk van onze plaatselijke illegaliteit, i.v.m. de zorg voor onderduikers
76. De verspreiding van illegale bladen
77. Spoorwegstaking
79. Vordering van radiotoestellen en rijwielen
81. Onze school in bezettingstijd
83. De overvalwagen op Zwaagdijk
85. Chronologisch register 1940-1945

Al deze stenen voor sparen en lenen

Andijk
Bovenkarspel
Grootebroek
Hoogkarspel
Lutjebroek
Wervershoof
Westwoud
Zwaagdijk

West-Friesland...
het land waar wij wonen


Inleiding
1. Tussen water en wind
2. Oud en nieuw land
3. Wie is de Westfries
4. Boer in West-Friesland
5. Bouwers en Tuinders
6. Van dingen die gingen
Nawoord

West-Friesland, land om van te houden

Andijk
Drechterland
Enkhuizen
Hoorn
Medemblik
Noorder-Koggenland
Obdam
Opmeer
Stede Broec
Venhuizen
Wervershoof
Wester-Koggenland
Wognum

 

VVV

Westfriese Families
Westfriese
Families

Provincie Noord-Holland

Noordhollands Dagblad

Rabobank

 

Gedenkboek 1940-1945

De overvalwagen op Zwaagdijk

H. VAN ZWOL

Een buurtschap als de Zwaagdijk ligt ogenschijnlijk in een vergeten hoek en vele bewoners van grotere dorpen en van steden zullen in de mening verkeren dat daar wel niet veel gebeurd kan zijn. Toch is de oorlog ook te Zwaagdijk niet onopgemerkt voorbij gegaan. In het verzet had deze plaats een welbekende naam en vele onderduikers vonden er een goed onderkomen. Landwachters en andere ge�niformeerde lieden waren bij ons geen onbekenden; alarm, angst en spanning kwamen herhaaldelijk voor.

Nu is dat alles op zichzelf niet van zo groot belang dat het uitvoerig in een gedenkboek moet worden beschreven, maar ��n voorval mag daarin, ter illustratie van het bovenstaande, misschien wel een plaatsje vinden.

De Zwaagdijkers namen het niet zo nauw met het verbod om na een bepaald uur buiten te zijn, vooral niet met mooi weer en als er iets bijzonders te zien was. Wat daarvan eens de onverwachte gevolgen waren, wordt verhaald in onderstaande dichtregelen:

't Was 5 Mei 1943, op een mooie zomerse dag,
Dat hier in de gracht een kano lag.
Dit gaf aanleiding tot veel sensatie;
Het werd een waterfeest-manifestatie.

Velen stelden belang in 't kanovaren,
Maar ontdekten al spoedig de gevaren.
Menige kreet werd toen geslaakt
Als er weer een te water was geraakt.

Dan zie ik nog voor mijn geest
Imming als de held van het feest.
Die ging steeds onder water door,
Totdat hij schoenen en alles verloor.

Bij het mooie weer stond langs de dijk
Zowat heel Zwaagdijk te kijk;
Ondanks samenscholing en vroeg binnen zijn
Stond bij tienen nog alles; groot en klein.

Het gejoel was doorgedrongen tot een verre buur,
Ik vermoed van bij meester van der Kuur,
Die dat zeker niet kon verdragen
En seinde om een overvalwagen.

Plots was het hier een groot alarm!
Menigeen die liep zich warm.
Nooit begrijp ik van mijn leven,
Waar dat volk opeens was gebleven!

De overvalwagen stopte voor mijn ramen
En 'k zag dat daaruit een 20 moffen kwamen.
Toen was het met de pret gebeurd;
Heel de buurt werd afgespeurd.

Buurvrouw vloog door het keldergat,
Vermoedde niet dat ze in een melkschaal zat....
Een andere buurvrouw stond voor een mof te bidden en te beven
Dat zij met haar Piet toch mocht blijven leven!

Imming, Karsten en Otsen werden uit huis gehaald,
Dit werd door de moffen zo bepaald.
Zonder een antwoord op hun vragen
Moesten ze instappen in de overvalwagen.

Alles ging toen vliegensvlug.
Imming was o zo stug.
Otsen heeft damesschoenen gedragen,
Kreeg geen tijd om zijn eigen schoenen te vragen.

Heel de buurt ging erg te keer,
We dachten: die zien we voorlopig niet meer....
Na een kort ritje en angst te hebben doorstaan
Mochten ze bij de Tolweg weer naar huis toe gaan!

De rust, door mannen van geweld
Verstoord, was spoedig weer hersteld.
Toch was men de eerste tijd bevreesd,
Voornamelijk het vrouwvolk wel het meest.

 

Bovenstaande tekst is overgenomen uit het
"Gedenkboek" 1940-1945, uitgegeven in 1947.