Alkmaar | Andijk | Drechterland | Enkhuizen | Harenkarspel | Heerhugowaard | Hoorn

Koggenland | Langedijk

West-Friesland

Medemblik | Niedorp

Opmeer | Stede Broec

Schagen | Wervershoof

West-Friesland | Noord-Holland | Omringdijk | Intro | Zoeken | Colofon | Forum/Prikbord

Dechterland

Drechterland
Historie
Wapen
Vlag
Gedenkboek
1940-1945

Gedenkboek
1940-1945


1. Inhoudsopgave
3. Voorwoord
5. Ter inleiding
7. De burgemeester in oorlogstijd en als gijzelaar
11. Het bestuur der gemeente onder de nieuwe orde
18. Ge�vacueerden uit Soest
21. Evacuatie 1944
22. Dreigende watersnood
24. Luchtwacht
28. De gevolgen van de luchtoorlog te Hoogkarspel
30. Gezondheidszorg in oorlogstijd
32. De distributie
34. De moeilijkheden van een middenstander en die van de huisvrouw
36. De hongertochten
37. De centrale keuken
41. De brandhoutvoorziening
42. Het verzet der kerken
44. Politie-ervaringen gedurende de jaren 1940-1945
49. De namen der gefusilleerden op 6 Februari 1945
50. Echte en valse persoonsbewijzen
53. Bevrijding van een arrestant
55. "Bij de dood van Tom Kranenburg" - gedicht
56. Een "mislukte" dropping
57. De dief van het bevolkingsregister aan het woord
58. Hoe ik er toe kwam
61. Het werk van onze plaatselijke illegaliteit, i.v.m. de zorg voor onderduikers
76. De verspreiding van illegale bladen
77. Spoorwegstaking
79. Vordering van radiotoestellen en rijwielen
81. Onze school in bezettingstijd
83. De overvalwagen op Zwaagdijk
85. Chronologisch register 1940-1945

Al deze stenen voor sparen en lenen

Andijk
Bovenkarspel
Grootebroek
Hoogkarspel
Lutjebroek
Wervershoof
Westwoud
Zwaagdijk

West-Friesland...
het land waar wij wonen


Inleiding
1. Tussen water en wind
2. Oud en nieuw land
3. Wie is de Westfries
4. Boer in West-Friesland
5. Bouwers en Tuinders
6. Van dingen die gingen
Nawoord

West-Friesland, land om van te houden

Andijk
Drechterland
Enkhuizen
Hoorn
Medemblik
Noorder-Koggenland
Obdam
Opmeer
Stede Broec
Venhuizen
Wervershoof
Wester-Koggenland
Wognum

 

VVV

Westfriese Families
Westfriese
Families

Provincie Noord-Holland

Noordhollands Dagblad

Rabobank

 

Gedenkboek 1940-1945

De verspreiding van illegale bladen

A.M. VAN DULMEN

Het verspreiden van illegale bladen was een moeilijk en riskant werk, omdat de mensen dikwijls meer belang stelden in de bezorgers dan in hetgeen in de blaadjes stond te lezen. Enkele domme Hollanders waren erg nieuwsgierig en spraken graag over hun vermoedens. Dat aanhoudende gepraat kon natuurlijk heel gemakkelijk verkeerde oren bereiken en zo gebeurde het wel eens dat men ��n of twee weken moest wachten voor het belangrijke nieuws weer kon worden rondgebracht. De meesten waren op de bladen aangewezen, omdat zij hun radiotoestel bij meester Van der Kuur hadden ingeleverd.

We hebben het ook wel meegemaakt dat iemand ons achtervolgde of dat voor een of andere verdachte vreemdeling uitgekeken moest worden. Gelukkig waren we niet schrikachtig en misschien zelfs wel wat roekeloos. Wij riepen in een dergelijk geval een paar K.P.'ers te hulp en als wij een verdacht persoon aanwezen, dan werd deze aangehouden en gefouilleerd, of hij misschien papieren bij zich had van een of andere politieke partij. Tweemaal op ��n avond is dit gebeurd. Elke avond als wij de illegale bladen rondbrachten zagen wij steeds dezelfde persoon bij ons in de buurt. Daar wij alleen maar gedachten van hem hadden moesten wij hem laten lopen en werd de verspreiding weer voor 14 dagen stilgelegd.

Als het wegbrengen der bladen in spertijd gebeurde moesten we natuurlijk zeer voorzichtig zijn en oppassen dat geen moffen of landwachters ons ontdekten. In de winter van 1944-1945 deed ik het persoonlijk bij voorkeur 's nachts, doordat de toestand zeer critiek was en het risico overdag of bij schemeravond groot. Daar ik aan de centrale keuken werkte, was ik voorzien van een Nachtausweis en was daarmee mooi gedekt.

De illegale bladen werden altijd bij mij thuis gebracht door een koerierster (Elly Smit). Van mij uit werden ze overgebracht naar Zwaagdijk (Pierre) en Westwoud (P. v.d. Heuvel), die op hun beurt er voor zorgden dat het nieuws onder de mensen in hun omgeving kwam.

Voor de keuken werkte ik eigenlijk weinig. Dat was meer camouflage en een middel om de kost te verdienen. De chef-kok, P. Knip, werkte reusachtig mee. Als ik zei dat ik weg moest was dat altijd goed en wanneer ik terugkwam zou hij wel zien. Hij begreep immers wel voor welk doel ik in zo'n geval wegging.
's Avonds om 9 uur luisterden we altijd naar de Engelse zender; de keuken had electrische stroom. Op zekere avond werden we daarbij verrast door iemand die het niet weten mocht. Dat kwam natuurlijk niet goed af. Kort daarna verscheen op een morgen, om half tien ongeveer, de Landwacht. De heren vroegen terstond naar Esser en Van Dulmen, maar die waren op tijd gewaarschuwd en hadden de keuken juist verlaten. Onze kok wist hen van antwoord te dienen en zei, dat wij om groenten uit waren. Zij gingen toen zoeken naar het radiotoestel, maar ook dat was tijdig ondergedoken. Na veel gevloek en geketter verdwenen ze ten slotte, om op andere vangst uit te gaan.

 

Bovenstaande tekst is overgenomen uit het
"Gedenkboek" 1940-1945, uitgegeven in 1947.